حسين مدرسى طباطبائى

332

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

( 98 ) حكم ديوانخانهء مباركهء عدليهء اعظم ممالك محروسهء ايران با صحهء ناصر الدين شاه در كنارهء سطر اول ، مورخ 8 شعبان 1277 در مورد كشمكش سيد رضى و سيد احمد و تفصيل آن با تأييد توليت سيد احمد براساس غوررسى ديوانخانهء مباركه و فرمان ناصر الدين شاه كه در شمارهء پيش گذشت : چون از ابتداى بناى آستانهء مقدسهء و بقعهء متبركهء امام‌زادهء واجب التكريم شاهزاده حسين صلوات اللّه و سلامه عليه و آبائه الطاهرين برحسب فرامين قدر آئين مطاعه از زمان سلاطين صفويه انار اللّه براهينهم تا در اين دولت ابد آيت قاهره توليت آستانهء مقدسه در هر عصرى اختصاص به سلسلهء عليه سادات رفيع الدرجات مرعشيه داشته و هريك از اولاد و احفاد اين سلسلهء جليله خلفا عن سلف به شرح فرامين مطاعه به اين منصب جليل و خدمت نبيل سرافراز و مفتخر بوده به لوازم اين شغل خطير كما يجب و ينبغى قيام مىنمودند تا در اين اوقات عالى جناب سيادت نصاب آقا سيد رضى قزوينى روز يك‌شنبه بارعام در پيشگاه حضور مرحمت دستور خسروانه به خاك پاى جواهرآساى همايون عارض گرديد كه عالى جناب فضايل مآب سلالة السادات الاطياب آقا سيد احمد خلف مرحوم آقا سيد ابراهيم مرعشى متولى حال بقعهء متبركه به خلاف اولويت و استحقاق متصدى شغل مزبور و متكفل امر توليت است و برحسب شرايط واقفين استحقاق در مشاركت و يا استقلال در عمل دارد و بايد به امور موقوفات رسيدگى نمايد . چون تحقيق در اين امور همواره منظور نظر آفتاب اثر و مكنون خاطر خطير معدلت‌گستر خديوانه است حكم همايون بالمشافهة العلية العاليه شرف صدور